Салтак вате еҥ ден коштеш, мӱшкыраҥеш, вара азам ышта, «Тидым еҥынже шиж», - манын, чодыраш намиен чыка. Кашка помышко куруш дене. Вара кая шке. Ту аза парий лиеш. Тудын воктечше кайыме годым лектеш, вара еҥым кычкыра. «Куш кает?», - манеш. Еҥ, лӱдешат, кудалеш. Тудо почешыже куржеш магырен. Еҥ каласа: «Тарвылтыш манеш, лӱмдымӧ, мыйым мом пастырет?». Вара лӱмдымӧ манмылан вожылын киен кодеш.
BEKE ӦDӦN. MARI SZӦVEӦEK, IV. KӦTET, GYŰJTӦTTE ES KIADTA. Akadémiai Kiadó, Budapest, 1961.